Koop wasmachines van merken, zoals Miele en AEG goedkoop online.

Jasper kwam logeren. Alleen het horen van de naam Jasper deed mij al schudden van genoegen. Jasper betekende feest. Jasper betekende heel veel wassen. Hemden wassen, vuile sokken wassen, T-shirts wassen, vieze beddenlakens wassen en nog veel meer. Jasper kon zich heerlijk door de modder wentelen. Ook al was er nergens modder toch wist Jasper modder te vinden. Ook al was de vijver afgeschermd met een hekje, Jasper viel elke dag wel een keer in de vijver. Het ontbijtlaken zat vol met jamvlekken van Jasper. Tijdens de middag broodmaaltijd besmeurde hij zijn kleding met pindakaas. Bij het diner kreeg hij een theedoek omgeknoopt om zijn kleding te beschermen maar de theedoek en zijn kleding waren daarna stijf van geknoeide etensresten. Heerlijk, heerlijk , het bezorgde mij veel activiteit zodat mijn oude machinerie in beweging kon blijven.

Tweemaal paar jaar kwam Jasper een weekje logeren. Hij was nu een jaar of negen en een erg druk mannetje. Zijn ouders hadden het nodig om tweemaal per jaar een weekje zonder Jasper te zijn. Dan konden ze de rest van het jaar er weer tegen. Mijn mensen hadden zelf geen kinderen en waren blij dat het hen toevertrouwd was om voor Jasper te zorgen. Jasper was druk, Jasper deed altijd de verkeerde dingen, Jasper werd altijd vuil maar Jasper was lief. Als hij naar bed werd gebracht moest er eerst een verhaaltje verteld worden en daarna wilde hij stevig knuffelen. Hij bedankte zijn verzorgers voor de goede zorgen, wenste hen een goede nacht en viel als een blok in slaap. Hij herinnerde zich nooit wat hij die dag had uitgespookt.

Jasper kwam in de lente en in de herfst. Het was nu herfst. Ik wist dat doordat de tuin bezaaid was met afgevallen bladeren. Prachtig zagen ze eruit. Geel, groen, bruin, en rood in allerlei kleurnuances. Het leek buiten wel een schilderij. Vanuit mijn hoekje voor het keukenraam kon ik zien hoe de bladeren zich opstapelde tot een dikke laag glibberig kleurenpalet. Zodra Jasper in de tuin kwam dook hij in de bladeren alsof het een zwembad was. Binnen enkele seconde kleefden de bladeren aan zijn kleding, zaten er modderspatters in zijn gezicht en in zijn haar. Hij rolde door de bladeren en had reuze plezier. Ondertussen verheugde ik mij op de wasjes die dat voort zou brengen. Heerlijke bonte wasjes, niet te warm en niet te koud. Heerlijk draaien, alsmaar draaien, even centrifugeren en dan weer klaar voor de volgende was. Heerlijk!

Mijn mensen speelden met Jasper in de tuin en lieten hem de verschillende soorten bladeren zien.
Vrouwmens veegde voorzichtig een blad schoon en liet zien hoe de nerven liepen. Ook liet ze bij een oud geworden blad zien hoe het proces van veroudering verliep. De bladeren werden doorzichtig waardoor het bladskelet beter zichtbaar werd. Jasper keek vol belangstelling toe hoe een blad van de modder ontdaan opeens een heel ander uiterlijk kreeg. Jasper stortte zich op de bladeren en begon ze voorzichtig met de mouw van zijn shirt schoon te vegen. Hij bewonderde de kleuren die hij nu pas echt zag. Hij bewonderde het bladskelet dat hem iets van zijn eigen beendergestel deed begrijpen.

Mijn mensen waren het huis ingegaan om koffie te drinken. Jasper speelde tussen de bladeren en keek vol ontzag naar hen. Dat deze bladeren eens jong geweest waren zoals in de lente en dat ze nu oud waren kon hij nog maar moeizaam bevatten. Hij wilde spelen met de bladeren maar tegelijkertijd werd hij geremd door het ontzag dat hij had voor de veroudering. Hij wilde de bladeren helpen om zich in hun allermooiste gedaante te laten zien. Zijn T-shirt kon hem niet helpen want dat was al bemodderd door de bladeren die hij had schoongeveegd met zijn mouw. Hij keek om zich heen en bedacht dat hij de theedoek uit de keuken kon halen om nog meer bladeren schoon te poetsen.

Hij stapte de keuken binnen maar voordat hij bij het handdoekenrek was zag hij mij staan. Hij begon opeens te lachen en gaf mij een aai over mijn bovenkant. Lieve Sjoon riep hij triomfantelijk, lieve , lieve Sjoon, jij kan me helpen om de bladeren er op hun best uit te laten zien. Hij opende mijn deur, liep naar buiten en pakte hand vol bladeren. Mijn buik werd gevuld met bladeren in alle maten en in alle kleuren. Jasper gooide een fles shampoo, wat mijn mensvrouw in de vensterbank had laten staan en was vergeten, tussen de bladeren leeg, deed de deur dicht en zette mijn knop op lekkere warme bontewas-stand. Ik hield van Jasper, Ik was verrukt van Jasper. Het werd warm van binnen en het draaide allemaal zo heerlijk. Ik kon de bladeren horen kreunen van genoegen dat ze zo schoon werden gemaakt.

Na een half uurtje was ik klaar met mijn taak. Jasper had al die tijd met belangstelling in mijn venstertje zitten kijken. Hij trok de deur open, stak zijn hand in mijn binnenste en gaf een gil van afgrijzen.
Een bruine drab van schoon gewassen bladeren rolde uit mijn buik……………………..

Margriet Knoester- van Beek
Dordrecht, 25 oktober 2009.

Mijn achterneef Sjobbert, een antieke halfautomatische bovenlader werd door iedereen Sjob of Sjobbie genoemd. De eigenaren van Sjob hadden voor een halfautomaat gekozen omdat ze dachten dat een aparte centrifuge beter droogde dan wanneer alles in één trommel werd gedroogd. Het gezin waar hij woonde bestond uit een man, een vrouw, twee jonge kinderen en een bastaard stamboom kat luisterend naar de naam Dametje. Het beest was een licht beige langharige kater. Hoe hij aan de naam Dametje was gekomen zal altijd onbekend blijven. De naam had hij al toen hij in het gezin werd opgenomen.

De eigenaresse van Sjob had een hekel aan strijken. Gelukkig was de buurvrouw een liefhebster van dit regelmatig terugkerend karweitje. De buurvrouw had geen wasmachine en al snel was er een deal gesloten tussen de twee naast elkaar wonende vrouwen. De een deed de was, of beter de een stopte Sjob vol en Sjob deed de was. De ander deed de strijk voor beide huishoudens. Allen waren blij met deze oplossing en er waren geen strubbelingen. Sjob vond het best. Hoe meer was hoe beter. Aan stilstaan had hij een hekel.

Op een dag besloot het gezin met vakantie te gaan. De buurvrouw kreeg de sleutel van het huis. Als zij voor de planten en kater Dametje zorgde mocht ze onbeperkt gebruik van Sjob maken. De wasmachine vond het prima hij had geen behoefte aan vakantie.
De buurvrouw besloot haar huis een grote schoonmaak beurt te geven en alle gordijnen, tafelkleden en wat al niet meer te wassen nu zij Sjob voor zich alleen had. Dagelijks werd Sjob gevuld en terwijl hij er lustig op los draaide werd Dametje gekamd en geborsteld door de zorgzame buurvrouw. De kater was een aanhankelijk dier en was graag in het gezelschap van Sjob. Als er een zestig graden- of kookwas draaide kwam hij bovenop het deksel liggen en genoot zichtbaar van de warmte.

In haar schoonmaakwoede had buurvrouw bedacht dat ook het slaapkamerkleedje wel eens een wasbeurt kon gebruiken. Het was geen gewoon kleedje, het was een langharig licht beige gekleurd echt lamsvachtje. Het was niet al te groot en zou best in de bovenlader kunnen passen. Ze ging het gelijk uitproberen. Sjob protesteerde, dit kleed was wel een beetje groot en zwaar voor zijn ranke binnenwerk. Buurvrouw luisterde niet naar het protest en propte de trommel vol met het lamsvel. Ze wilde het binnendeksel er opklikken maar de deurbel ging en ze liet Sjob en Dametje alleen achter om te gaan kijken wie er voor de deur stond.

De deurbeller was haar dochter die kwam vertellen dat er een pakje bezorgd was. Buurvrouw was erg nieuwsgierig maar wilde toch eerst de was aanzetten. Ze deed gehaast het deksel op de machine, drukte de knop op aan en ging terug naar haar eigen huis om te kijken wat er in het pakje zat. Het pakje bevatte een boek over raskatten wat zij een week daarvoor besteld had. De titel lezend herinnerde zij zich dat ze Dametje nog niet geborsteld had en ging terug naar het buurhuis. De kater zou vast wel op zijn vaste plekje op de wasmachine liggen.

In de keuken bij de wasmachine was geen kater. In de woonkamer was geen kater. De buurvrouw raakte een beetje verontrust. Waar was het dier. Was het de deur uit geglipt terwijl zij met haar dochter praatte? Ze keek in de slaapkamers, ze keek in het berghok. Zelfs in de badkamer en het toilet was geen Dametje te bekennen. Dametje, Dametje riep de buurvrouw nu in paniek. Waar ben je beest, je kunt niet zomaar verdwijnen. Je baasjes zullen heel erg verdrietig zijn als je er niet meer bent als ze terugkomen. Dametje, Dametje waar ben je.

Opeens ging er een licht op bij buurvrouw. Ze huiverde van ontzetting. Haar keel werd dichtgeknepen en een warme bloedstroom ging door haar heen. Ze deed haar handen voor haar ogen en wilde gillen maar kon geen geluid meer voortbrengen bij de afschuwelijke gedachten dat…. Het kleedje en Dametje hadden dezelfde kleur. Beiden waren langharig. Zat Dametje in Sjob? Ze trok de stekker uit het stokcontact en onder protest kwam Sjob met een schrok tot stilstand. Het deksel werd er bijna afgerukt door buurvrouw. Ze stak haar hand in de natte beige massa in Sjob’s inwendige. Terwijl ze dit deed voelde ze iets warms langs haar been strijken. Klagend miauwend gaf Dametje blijk van zijn aanwezigheid…..

Margriet Knoester- van Beek
16 juli 2009

Op mijn vertrouwde plekje voor het keukenraam, vlak naast de tuindeur, had ik een goed uitzicht over de tuin. Als ik een klein stukje naar voren schoof kon ik net om het hoekje van de kast aan de andere kant de lange gang in kijken. Als dan de buitendeur open ging kon ik zelfs de grote boom in de voortuin zien staan. Jammer genoeg werd ik regelmatig weer teruggeduwd in mijn hoek zodat alleen de tuin overbleef om naar te kijken.

Al twee dagen had ik niets te doen gehad. Het was prachtig weer en mijn mensen lagen lekker lui in de zon en hadden bijna geen kleren aan. Ik verveelde me stierlijk en verlangde naar lekkere smerige zweethemden met veel vuile plekken. Daar kan ik me zo heerlijk op uitleven. Maar nee hoor, de mensen waren lui en bijna vergeten dat ik bestond. Ze hadden zelfs lege flessen op mijn bovenkant gezet en dat betekende dat ik niet even lekker mocht gaan buikdansen. Het enige wat ik kon doen was kijken naar wat er buiten gebeurde.

Mereltje Kereltje kwam vrolijk fluitend een stukje cake vragen en werd op zijn wenken bediend. Er was zelfs een voerbakje voor hem klaar gezet. Als hij dan om cake vroeg werden er een paar lekkere vette brokken in gedaan. Het zal je smaak maar zijn. Ik houd meer van een lekker schuimend wasmiddel. Kereltje was een jaar geleden met aangevreten staart en volkomen uitgehongerd tegen de tuindeur gevlogen. Er werden lekkere zaden voor hem neergezet maar dat wilde hij niet eten. Er werd een worm voor hem gevangen maar hij schudde met zijn kop dat hij dat niet wilde. Een vers sneetje wit brood versmaadde hij ook. Ten einde raad werd hem een stukje cake aangeboden en dat at hij met smaak op.

Kereltje was in een jaar tijd een hele kerel geworden. Hij had een schone merel dame aan de haak geslagen en na een korte kennismaking hadden ze gelijk maar voor nageslacht gezorgd. Samen hadden ze een nest in de boom in de voortuin gebouwd. Daar zaten nu vier kleine mereltjes constant te roepen om eten. Niet dat ik dat kon zien maar ik had het de mensen horen vertellen. Kereltje is een zorgzaam mereltje maar ook een beetje lui. In plaats van insecten en wormen te zoeken voor zijn kinderen voert hij ze met cake. Hij hoeft maar even te piepen en de mensen snijden lekkere brokken voor hem af. Zelf eten ze nooit cake en ik geloof dat ze speciaal voor de baby’s van Kereltje een cake hebben gekocht.

Buiten was het erg warm geworden en de mensen gingen naar binnen om wat verkoeling te zoeken. Er was nu helemaal niets meer te beleven en langzaam begon ik weg te soezen. Ik droomde dat er muizen in mijn buik zaten te piepen. Ik hoorde het duidelijk piep, piep, piep. Ik schrok wakker en voelde dat er gelukkig geen muizen in mijn trommel zaten. Wel stond Kereltje tegenover mij. Piep zei hij, piep ik wil cake voor de baby’s. Zijn bakje buiten was leeg en de mensen waren binnen. Tja, Kerel ik kan je niet helpen ga maar aan de mensen vragen ze zitten in de kamer. Dank je, zei Kereltje en hij liep door naar de kamer.

Piep, piep ik wil cake voor de baby’s hoorde ik hem roepen. Vanuit de kamer klonk opeens een verbaasd mensengeluid. Help, help er is een merel binnen, stuur hem naar buiten, hij poept straks alles onder riep het vrouwmens. Kereltje schrok hier zo van dat hij opvloog. Ik hoorde zijn vleugels klapperen. Hij vloog tegen het raam aan de tuinzijde, hij vloog tegen het raam aan de voorkant. Hoe meer hij vloog, hoe meer de mensen riepen dat hij naar buiten moest gaan. Het manmens maakte het raam aan de voorzijde open en trok de gordijnen opzij. Vrolijk fluitend dat hij de vrijheid had herkregen vloog Kereltje naar zijn boom.

Het vrouwmens kwam mopperend de keuken binnen. En ja, heerlijk, ze had haar armen vol gordijnen. Mijn deur werd geopend en ik werd volgeladen. De flessen werden van mijn bovenkant gehaald en binnen no time voelde ik het frisse water door mijn ingewanden spoelen. Stinkende zweetsokken zijn heerlijk maar er gaat niets boven gordijnen vol met merelstront…………………………..

SJOON

24 mei 2009.
Margriet Knoester

Ik ben Sjoon, een verouderd typetje van een onbekend merk. Ik hou niet van de kookwas, daar raak ik zo verhit van. Op mijn leeftijd moet je niet meer zo vaak aan temperatuurwisselingen blootgesteld worden. Daarvoor moet je bij de jeugd zijn. Mijn voorkeur gaat uit naar een paar lekker stinkende zweetsokken en wat morsige limonadevlekken. Dat draait zo lekker weg op een aangenaam zomers temperatuurtje. Dan krijg ik vlinders in mijn buik en het gevoel in een tropisch zwemparadijs te zijn veranderd. Heerlijk!
Ik ga hier regelmatig wat over mijzelf en mijn avonturen vertellen. Ja, je gelooft het niet maar als wasmachine maak je wat mee hoor…………….